Menu główne:
STUDIA PARADYSKIE
Zalecenia wydawnicze - Studia Paradyskie
1. Prace powinny być zapisane wg następujących norm:
1.1. Tekst zasadniczy: czcionka Times New Roman 12 punktów, interlinia 1,5.
1.2. Przypisy: czcionka 10 punktów, interlinia 1.
1.3. Lewy i prawy margines - 2,5 cm.
1.4. W książkach i rozdziałach prac zbiorowych należy wprowadzić wewnętrzny podział treści na punkty opatrzone tytułami oraz wyodrębnić Wstęp i Zakończenie.
1.5. Punkty w tekście numerować metodą
1.
1.1.
1.1.1.
1.1.2.
itd.
1.6. Ostatnim znakiem w zdaniu jest kropka, ewentualny znak cudzysłowu, lub odsyłacz do przypisu zamieszczamy przed kropką, np.: "[…] oraz wszystkich mieszkańców"12.
1.7. Tytułów książek, artykułów i innych utworów w tekście zasadniczym oraz tytułach punktów i rozdziałów nie piszemy w cudzysłowie, lecz zapisujemy je kursywą, np.: Kościół podejmując dialog międzyreligijny w duchu deklaracji Nostra aetate chce stanowczo.
1.8. Nie stosować podkreśleń, kapitalików i wersalików.
1.9. Można używać pogrubionych liter i kursywy.
1.10. Do każdego artykułu lub książki należy dołączyć ułożoną w porządku alfabetycznym Bibliografię poszerzającą problem artykułu/pracy. W przypadku haseł, artykułów, rozdziałów prac zbiorowych należy podać ich pierwszą i ostatnią stronę.
1.11. Do każdej książki/artykułu należy dołączyć krótkie streszczenie (do 0,5 stronicy) w języku angielskim, niemieckim, francuskim lub włoskim; w pracach zbiorowych wszystkie streszczenia winny być w jednym języku obcym, należy podać autora tłumaczenia.
1.12. Do każdego artykułu lub książki należy dołączyć krótką Notę o autorze.
1.13. Ingerencje autora zapisujemy w nawiasie kwadratowym, np. EFPE [właśc. Franciszek Potocki], W wirze ezoteryzmu, Kraków 1923, s. 54.
1.14. Tzw. cytaty wewnętrzne oznaczamy znakiem ' ', np.: "[…] aby się wypełniło Pismo 'kości jego nie będą łamane'. I znowu na innym miejscu […]" (J 19, 36-37).
1.15. Autor powinien dostarczyć materiał ilustracyjny w formie plików graficznych czarnobiałych lub w skali szarości.
2. Technika sporządzania przypisów:
2.1. Tytuły czasopism podajemy czcionką prostą w cudzysłowie, np. "Ateneum Kapłańskie".
2.2. Pozostałe tytuły (artykułów, książek, map, i innych utworów) kursywą bez cudzysłowu, np.: G.P. Monnot, Bóg i jego imiona w islamie, w: F. Lenoir, Y. Tardan-Masquelier (red.), Encyklopedia religii świata, t. 2, Warszawa 2002, s. 1325, 1497-1499.
2.3. Artykuły z dzieł zbiorowych cytujemy następująco: S. Harasimowicz, Nowożytne korzenie ruchu New Age, w: I. Dec (red.), Złudzenia Nowej Ery. Teologowie o New Age, Wrocław 1994, s. 45, 49.
2.4. Artykuły z czasopism cytujemy: R. Kranenborg, Words of the Christ Create a New World Religion, "Syzygy. Journal of Alternative Religion and Culture" 12 (1993) 1, s. 129, 133-135.
2.5. Hasła z encyklopedii, leksykonów i słowników, np.: R. Łukaszyk, Anonimowe chrześcijaństwo, w: Encyklopedia katolicka, t. 1, Lublin 1985, kol. 636-638; Ch. White, Krishnamurti Jiddu, w: M. Eliade (ed.), The Encyclopedia of Religion, vol. VII, New York 1987, s. 381-382; W. Łydka, Gnoza, w: A. Zuberbier (red.), Słownik teologiczny, t. 1, Katowice 1985, s. 197.
2.6. Dzieła anonimowe: [anonimowo], O celach Towarzystwa Teozoficznego, w: A. Besant, Karma, Warszawa 1936, s. 121, 125.
2.7. Przy odsyłaniu do stron internetowych należy, po podaniu autora, tytułu utworu i "adresu" internetowego, podać też w nawiasie datę korzystania ze strony, np.: J.G. Melton, New Age Transformed, http://religiousmovements.lib.virginia.edu/nrms/newage.html (13.01.2005).
2.8. W przypadku, gdy myśli danego autora nie cytujemy, ani nie streszczamy dokładnie, lecz jedynie parafrazujemy lub do niej odsyłamy (np. w celu porównania lub lepszego zrozumienia) przypis poprzedzamy skrótem odpowiednio Por. albo Zob.
2.9. Poza merytorycznie uzasadnionymi przypadkami nie podajemy w przypisach nazw wydawnictw, nazw serii wydawniczych i nazwisk tłumaczy.
2.10. Skróty przyjmujemy za Encyklopedia katolicka. Wykaz skrótów, Lublin 1993 lub Encyklopedia katolicka, t. 1, Lublin 1985; ewentualne skróty własne wyjaśniamy w zamieszczonym przed Bibliografią, Wykazie skrótów.
2.11. W przypisach nie podajemy godności, funkcji i tytułów autorów, np.: ks., bp, kard., o., prał., prof., dr, SJ, OMI, OSB, itd., podajemy natomiast tytuły: św., bł.
2.12. Przy określaniu numerów stronic, kolumn, itd. nie posługujemy się skrótem nn (następne), lecz podajemy je przy pomocy cyfr.
2.13. W dokumentach kościelnych odsyłamy do numeru punktu, a nie do numeru stronicy; podajemy miejsce i rok druku, a nie rok ogłoszenia.
2.14. Jeśli w publikacji nie podano miejsca, lub roku wydania piszemy odpowiednio: bmw, brw, bmirw.
2.15. W przypadku bezpośredniego powtórzenia tego samego dzieła stosujemy zapis: Tamże.
2.16. W przypadku powtórzenia jednego dzieła autora, stosujemy następujący zapis: autor. dz. cyt, s. W przypadku powtórzenia wielu dzieł jednego autora po nazwisku umieszczamy skrót tytułu.
3. W kwestii pisowni słownictwa religijnego obowiązują zasady opracowane przez Radę Języka Polskiego. Zob. R. Przybylska, W. Przyczyna (red.), Zasady pisowni słownictwa religijnego, Wydawnictwo BIBLOS, Tarnów 2004.